Radyomuzdan bir iLk daha….YayınLarımızda dinLemek istediqiniz ÅŸiirLeri yorum kısmına ekleyin,istediqiniz DJ
yayın saatinde sizin için sesLendirsin…
ßhizDen mi Siir ßhekLiosunuz
evet sızın beyendıgınız şirrlerı okumak ıcın can atıyom valaa bakalım şirr ruhunuz nasıl altınada not ekleyın kıme okutmak ıstıyosanız
evet arkadaslar okumamızı istediginiz siirleri burda paylasabilirsiniz…
o kadarda önemli deÄŸildir bırakıp gitmeler arkadan doldurulması mümkün olmayan boÅŸluklar olmasaydı eÄŸer dayanılması o kadar zor deÄŸildi büyük ayrılıklarbile en güzel yerde baÅŸlatılmasaydı eÄŸer utanılacak birÅŸey deÄŸildir aÄŸlamak yürekten süzülüopp geliyorsa gözyaşı eÄŸer yüzkızartıcı bir suç deÄŸildir hırsızlık çalınan bir kiÅŸinin kalbiyse eÄŸer çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belkide kalp göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi yerini bÅŸka biÅŸey alırdı uzun gece sohbetlerinin son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eÄŸer o büyük o görkemli ölüm bile anlamını yitirirdi seninle olmasaydı eÄŸer belirsizliÄŸe yelken acardı iri ela gözler ölece delicesine bakmasalardı eÄŸer sen gittikten sonr ayanlız kalacağım yanlız lkalmaktan korkmuyorumda canım ellerini isterse evet sevgili o zaman acı verecek bensizlikteki sensizlik bana…. yinede sen benimsin hayallerimde düşlerimde ve hergün aşık olacağım bıkmadan usanmadan sana….
Åžiir burdanmı yazılıyor bilmiyorum ama ben genede buraya yazdım…. Sessiz bu ÅŸiiri siz okuyun açılışı siz yapın. ))
Sensizliğin İlk Sabahı
Bu sabah hüzünlüyüm dokunsalar aÄŸlarım.. Kalbim acılarla dolu yokluÄŸunun ilk sabahında.. UnutmuÅŸum saatleri zamanlar durmuÅŸ senin için.. GidiÅŸine sabahlar bile isyan etti…. Sensiz güneÅŸler bile doÄŸmuyor gözlerimde.. Zaman acımasız zaman hain…. Bir sözünle güneÅŸler batırmışsın sabahlarımda.. Atmış gitmiÅŸsin beni bir köşeye.. YokluÄŸun bana doyar ben yokluÄŸuna susamışım.. Aklıma geldiÄŸinde yudum yudum tükenirim.. YokluÄŸunun ilk sabahında… Bir gün gelir bende çekip giderim sevginden.. Ama ozamana kadar bin kere ölürüm.. Bin kere dar aÄŸacına asarım duygularımı.. Ama yinede fayda vermez isyan ederim kaderime.. Dudaklarım boykot etmiÅŸ adını zamansız.. Matemini dalga dalga yazarım gecelerime.. Gözlerim seni aÄŸlar ellerim seni yazar.. Ben çeker giderim hayatından sen kalırsın o ÅŸehirde.. O ÅŸehirde insanlar çabuk unutulur çabuk biter sevgiler.. İçeceÄŸim yokluÄŸuna bu gece nöbet nöbet.. Lanet olsun bu karşılıksız sevdalarıma.. Lanet olsun beni hiç sevmemiÅŸliÄŸine…. Benim olmayacağını bilerek yazacağım.. Ve benim hiç olmadığına içeceÄŸim.. Vaad edeceÄŸim bir ÅŸey yok sana benden baÅŸka.. Ama sen beni anlamadın istemedin asla… Uzaklarda ışık var ama senin ışığına benzemez.. Öyle bir ateÅŸ yaktın ki bende yazmakla bitmez.. Sen beni aramazsın özlemezsin biliyorum.. Ben seni esen yellerden bile soruyorum… Öyle bir ÅŸarkı olsa ki seni anlatmasa.. Öyle bir ÅŸiir olsa ki seni yazmasa.. Öyle bir gün olsa ki senle doÄŸmasa.. Çeylan gözlüm yokluÄŸunun ilk sabahında.. Sana hasretim sarılmasa..
Ben senin varlığını seviyorum YokluÄŸunu seviyorum, Sana ulaÅŸamadığım dakikalarda, seni duymayı, Seni özlemeyi, Hiç görmesem bile seninle olmayı seviyorum. Hiç korkmuyorum seni sevmekten. Senin gülüşünü seviyorum. Her bana bakışında Gözlerinde okuduÄŸum o duyguyu Gözlerindeki gözlerimi seviyorum. Gönlünü seviyorum Özünü seviyorum senin Dudaklarındaki sözlerimi seviyorum Yine de korkmuyorum seni sevmekten, Ben sendeki o sıcaklığı Sana olan uzaklığı seviyorum. Yanaklarından akan göz yaÅŸlarını, En çok dağınık olduÄŸunda saçlarını Beni arayan ellerini seviyorum. Yalnızlığımı seviyorum sebebi sensen; Ayrılığını seviyorum En çok yalnız kaldığımda Beni bulan gönlünü seviyorum. Ben en çok senin bana olan Sevgini seviyorum…
BU ŞİİR AÅžK ACISI CEKENLERE GELSİN Bu gece istanbul’da yagmur yagıyor Dalıp dalıp gözlerim seni arıyor Yüregim darma dagın Düşünceler iflasta Çıldırıyor bu kalbim Seni istiyor… Herkez gitsin sen kal Canım senin gel’de al TutuÅŸtum alev,alev İçim yanıyor… Bu gece İstanbul Sana aglıyor Kapını çalar mazi Dalgınlıkla acarsın Arar gözlerin beni O,günleri sorarsın PiÅŸmanlık sarar seni O,gün beni anlarsın Oturup bu aÅŸk için Sen’de aglarsın ve, BİRGÜN SANA GÜLLE SİLAHLA GELİCEGİM YA O GÜLÜ ALIR BENİM OLURSUN YA DA O SİLAHI ALIR BENİ VURURSUN…
HERKEZ AŞK ACISI CEKER AYRILIKLAR İSE BAMBAŞ KA OLUR AŞK ACISI CEKENLERE GELSİN
Zamanın en tenha yerinde bir gün Maziye bakıpta utanacaksın Bir sızı olacak sevgi sandıgın Gözlerin hep dolu yaÅŸayacaksın Aglayacaksın,sızlayacaksın Olmayınca ben haykıracaksın Saçına akları kouypda bir gün Yoklugu zincirle yaÅŸayacaksın Kimseler halini sormazken senin Sevmek neymiÅŸ anlayacaksın… Öyle yanlızım ki inan Aglamak geliyor içimden Resmini bırakmadım elinden Åžimdi nasılda özlüyorum seni En çok gülüşünü özledim Gülerken gamzelerini Sen içimde yaşıyorsun hala Åžimde nasılda özlüyorum seni YaÅŸadıklarımızı bir güne sıgdırabilsek Doyasıya sevsem seni Bir daha gelmeyeceksin biliyorum Åžimdi nasılda özledim seni…
AÅžK BİR ELMANIN İKİ YARISIDIR.ŞİİRLERİM AÅžIKLARA GELSİN Adlarımız yok oldu sinemizde Ecel terleri var bendeki bedende Ayrılıgın aÅŸkı okunuyor gözlerinde Sen yoluna ben yoluma anladım artık Seni sevmek cok zormuÅŸ Aşırı sevgim yüregimi yormuÅŸ Sensiz arzularım harabe olmuÅŸ PeriÅŸan oldum anladım artık Biliyorum son perde bu oyun Hep böyle kalsın tatlı huyun Bana kapalı artık aÅŸkın yolu Aciz düştügümü anladım artık Aglasam sesimi duyarmısın Mısralarım’da Dokuna bilirmisin gözyaÅŸlarıma Ellerinle Bilmezdim ÅŸarkıların bu kadar güzel Kelimelerinse kifayesiz oldugunu Bu derde düşmeden önce Bir yer var biliyorum Her ÅŸeyi söylemek mümkün Çok yaklaÅŸmışım duyuyorum Anlatamıyorum…
BU ŞİİRDE ÅžEHİTLERİMİZE GELSİN CENNETTEKİ ÅžEHİTLER Bu terrörki ÅŸehitlerin başında Hiç dinmeyecek akan kanın yanında Silahların mermisi namus olup Gece nöbet tuttugunda Korkun kafirler korkun Mehmetcigin akan kanın’dan korkun Bayragımın rengin’den korkun Bu vatana ölünmezmi bu vatana Kemal Atatürkün bıraktıgı mirasa Miras deyip gecmeyin düşünün Miras;Vatan borcu,namus borcu,ÅŸehit borcu Kimse bilmez bu acıyı Ana olupda tatmak lazım bu acıyı Görmek lazım ÅŸehitler için aglayan anaları Bir baÅŸka olur ÅŸehitlerin asil kanı Ah o göz damlası Åžehitler için akar Ana baba acısı Bilemeyiz yüreklerin’deki sancıyı
ŞİİRİM AŞIKLARA GELSİN SEVİPDE SEVMEYENLERE DEGİL
Geceler karanlıgında Bir düş gördügüm anda Sen yanımda yoksanda Seni her an yanımda hissediyorum aÅŸkınla Uzak diyarlarından geldim sessizce Uazak hayallere daldım sonsuzca Yakın aÅŸkı sevdim görünce Yakın sevdayı gördüm aÅŸkında Bilsen aÅŸkımın sıcaklıgını Kutuplarda dolaÅŸsam Su basar dünyayı Eger terkedersen aglasam Hatırla,unutma,aglama Bunların hepsi seni hatırlatır Ama sakın aldatma Bir gün aÅŸkın aglatır…
EN GÜZEL AÅžK ZOR OLANDIR…
Bir masaldı sevdamız Bir hayaldi buluşmamız Mucizeydi aşkımız Şimdi mucizenin kapısındayız Yine aglamak vardı bu kapıda Yine ayrılmak vardı bu yolda Sonunda gözler vardı Her şeyi anlatıyorlardı Her aşkta bir zorluk vardır Her sevdada masal vardır Her hayalde bakışmak vardır En güzel aşk zor olandır Sacıma birikmiş yıllardır aklar Yüce daglardaki karlar misali Bakışlar gözlerde baharı saklar Haretin içimde yaşlar misali Dalların agactan ayrılmış kalmış Güzeli sarmayan kollar misali Rüyada gördügüm sevgili varmış Kaderim aglıyor yollar misali Bütün ömrümce hayaller kurdum Her gece yanarım mumlar misali Kalmadı bir parca artık umudum Secdeye kapanmış kollar misali
warlığın bana yetmiyorken yokluğuna dayanam sen beni birgün unutursan inan ben yaşayama ellerini tutmasam gözlerine bakmasam bana sen aşkım demesen ölürüm ölürüm be ozamn
sewiyodum seni sewmeden ölürdün beni
UNUTAMAYANLARA GELSİN BU ŞİİRİM Bir gün gözlerime bakmaz oldun Derdimi sormaz oldun İlk günkü sıcaklıgınla elimi tutmaz oldun Sevgilim ne olursun unutma beni Bu soguklugunu anlayamıyorum Artık gözlerindeki ışıgı göremiyorum Bitanem seni seviyorum diyemiyorum Ne olursun unutma beni Onca yılı unutmak kolay mı Kalbinden beni atmak kolay mı Seni sevmiyorum demek bu kadar acımı Sevgilim ne olursun kalbine unutturma beni…
yoksun yetim kaldı ÅŸiirler özledim… çocuktuk ikimiz diyecek kadar eski olmasa da mazimiz her ne kadar ümit vaat etmese de geleceÄŸimiz ben saklı gerçeÄŸimi özledimm.. karanlık günlerimin ardından doÄŸan güneÅŸim ol diyemiyorum ama uzaktan da olsa görebileceÄŸim yıldızım ol sana hiç ulaÅŸamayım bu önemli deÄŸil sadece gölgene sığınmak istiyorum
titrek bir mum ışığında sulara vururken hüznün gölgesi susmam çaresizliğimdendi konuşmak küstahlık olur ne söyleyebilirdim ki dünyada en çok kimi sevdim dünyada en çok neyi sevdim kime gerçekten hakettiği değeri verip kimi bu hakkından mahrum ettim bu vicdan mahkemesinin gerçek hakimi kim aklım mı kalbim mi hangisine güvenmeliyim kalbimin kıyısında bu med cezirler onulmaz hasarlar bırakıyor her darbede içimde bir dağ yıkılıyor yok yok bugün şiir yazmamalıyım tek bir hece dahi dökülmüyor dilimden ne neşe ne gam var ruhumda sadece bir şarkı dudaklarımda hüzzam makamında alişime
Sendeki sırrın kapılarını araladıkça bendeki umutsuzluğun sebebini daha iyi anlıyorum. Buluştuğumuz adreslerde birbirini iten gerçeklerin aslında hayatın gerçekleri olduğunu biliyorum.
Aşk tek kişilik yalnızlıktır iki kişilik bir oyun. Gerçek aşkın üçüncü tekil şahıslara asla tahammülü yoktur. Bir kalbi tam anlamıyla fethedemediysen o kalbin sınırları içinde gezinerek ancak zaman kaybedersin. Bu gerçek ikimiz içinde geçerli.
Yalnızlık nöbetlerimde seninle yaşadığım her anı Bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçirdim. Yüreğimdeki duyguları YalnızlıK ambarına boşalttım. Bir rüyadan uyandım ve anladım ki biz birbirimiz için yaratılmış değiliz. Kandırmayalım kendimizi. Gözlerimizin aynı hizada buluşmasının getirdiği heyecanı çok fazla büyütmeyelim.
Hayatın tekrarı yok ve zaman hızla geçip gidiyor. Hayat doğru zamanda yanlış insanlarla harcanmayacak kadar DeğErli. Ve ben hayatın değerini bildiğim kadar kendi değerimi de biliyorum. Sonu hüsranla bitecek maceralar bana göre değil.
Karamsarlık deÄŸil bunlar. Mantığımın duygularıma ağır basması. AklIMIn ZAFERİ… Yeni bir MaSal da kendimi harcatmaman gerektiÄŸini haykıran yüreÄŸimin sesi…
Biliyorum ki bütün kahramanlar YALNIZDIR VE BEN yalnızlığımdan kalan saltanatı sürdürmeliyim.
Dertlerin Kıralı olmaktansa böyle bir yalnızlığı tercih ederim.
Çünkü Benden bir baÅŸka bir ben daha yok bu dünyada. Ve hayat ikinci bir ÅŸansı her zaman sunmuyor insana…
Dönme sakın Sevgili Yokken varsın aslında…
Senİ SeVmeK
Fırtınalı bir limanda yokluğunu bile bile aşkı beklemektir seni sevmek Yorgun adımlarımla geçtiğim köprülerde adını düşlemektir seni sevmek Aşkın çelişkinin incinmişliğin ve düşlerin rotasıdır seni sevmek Bir ömrün nadide anı bu yüreğin varlığınla gurur duyuşudur seni sevmek
Gelişinle üşürüm sanmıştım sevdanın yelleriyle. Gelişinle fırtınalar kopar diye düşlemiştim yüreğimin sahralarında. Sen gelirken menekşe kokulu baharları özlerim derdim gönlümün karmaşık kuytularında. Her mevsim alaca yağmurlar taşısa da bekleyişlerime her mevsim seni götürse de benden özlemin selleriyle ben yine sana sarıldım içimdeki deli bahar sürgünleriyle.
İki yağmur damlası gibi düşmüşüz oysa seninle ben bu yerküreye. Nice sevdalardan arınıp bir sevda deresinde çoğalıp karışmışız sevginin deli ırmaklarına. Denizlere dökülüp arınmışız maviliklerden. Simsiyah göklere inat gülümsemişiz maviliklere. Yıldızlarla elele tutuşup yalan dünyaya el sallamışız. Kırılan her yüreğe ninniler söyleyip kendi dertlerimizi unutmuşuz ve bitimsiz yolculuklar etmişiz bu yalan dünyanın kırılgan terkisinde.
Seninle ben kırık ikindilerde elele yürek yüreğe çıkarsız anlamlı bir sevdanın kucağında yağmur kuşlarını takip edip günlerce kartal yuvalarına ekmekler taşımışız ellerimizle. Zirvelerde dağ rüzgârlarıyla dans edip krater yuvalarına çiçekler ekmişiz sevgimizle. Suskunluklarımıza serptiğimiz umut tohumlarının adını değiştirip onları bir cam kavanoza koyup sunmuşuz aşk’tan nasibini alamamış nice insanlara.
Seninle ben savaş alanlarına korkusuzca dalıp göğsümüzü siper edip baruta kurşuna ve atoma tetik çekmeye hazır ellere bahçemizde yetiştirdiğimiz ’Aşk Gülleri’ni sunup bir gökkuşağının üzerinde değiştirirdik geçmiş ve geleceğin en acı yazgısını.
Seninle ben yeryüzünün en sır dolu katmanlarına dalıp Yunus’un ve Mevlana’nın dergâhında bağdaş kurarak yaşam şerbeti içer onların huzurunda dualara dururduk.
Kızılca kıyametler koparken nice yüreklerde seninle ben mevsimlerin geçişini durdurur bahar günlerinde karlar düşürürdük çiçekli dallara.. Sulara hasret çölleri yağmurlara doyurur buz dağlarına salıncaklar kurardık.
Seninle ben yüreklerdeki yaralara derman olur sevgilerden köprüler kurardık denizlerin üzerine. Martıların kanatlarıyla derinliklere dalar balıklara dil öğretirdik. Ahtapotların kollarına sevgi dövmeleri yapardık mürekkep balıklarının dilleriyle.
Seninle ben bu anlaşılmaz devranda bir güne sığdıracağımız bunca işle uğraşmaya hazırken ellerimiz asla kopmazdı birbirimizden. Terden sırılsıklam avuçlarımıza rüyalarımızı bulayıp onlarla bir beyaz atın üzerinde dolaşırdık yeryüzünü.
Kırlarda dörtnala koşarken saçlarının deli eden kokusuyla her şeye katlanırdım inan. Gözlerinin bozkırlarına yüreğinin denizlerine beyninin cennetine dalmak öyle yaşama bağlıyor işte beni. Ateşler yansa da içimde kızılca kıyametler kopsa da çevremde ’Seviyorum Seni’
Seni sevmek yaşamak olduğu için yaşıyorum. Seni sevmek yaşarken kıyamet olsa da Sevdanın Kıyametlerinde çok mutluyum. Çocuk yüreğimin çiçekli bahçelerinde bambaşka bir dünyanın kadını olduğumu bilmektir seni sevmek. Seni sevmek en bilinmezliklere bile gülebilmektir.
Anlayacağın bir tanem bu dünyada misafirliğimin bedelidir ’Seni Sevmek !.’
en cok sesını beyendıgım ınan okursa evınırım … kolay gelsdın
Bir gün insan “virgül”ü kaybetti, o zaman basit ifadeler kullanmaya baÅŸladı. Cümleler basitleÅŸtikçe düşünceler de basitleÅŸti…
Bir baÅŸka gün “ünlem” iÅŸareti kayboldu ortalıktan. Alçak bir sesle ve ses tonunu deÄŸiÅŸtirmeden konuÅŸmaya baÅŸladı insan.Artık ne bir ÅŸeye kızıyor ne de seviniyordu. Åžaşırmayı dahi unuttu…
Bir süre sonra “soru” iÅŸareti aldı gitti başını. İnsanlar soru sormaz oldu. Hiç bir ÅŸey artık onu ilgilendirmiyordu.Ne kainat, ne dünya ne de kendisi umrundaydı…
Bir kaç sene sonra “iki nokta” iÅŸaretini kaybetti insan. Böylelikle davranışlarının nedenini kimseye açıklamak durumunda kalmıyordu…
Ömrünün sonuna doÄŸru elinde yalnız “tırnak iÅŸareti” kaldı. kendine has tek düşüncesi yoktu. yalnız baÅŸkalarının düşüncelerini tekrarlıyordu…
Sıra “nokta”ya geldiÄŸinde düşünmeyi ve okumayı unutmuÅŸtu…
(a.kanevsky)
hımmmmmmmmmmmm
bence bu şiirler çooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooook güzel olmuş mütiş yazanlara çok teşekkür ediyorum ellerinize sağlık arkadaşlar.
çok güzel olmuş.
Güzel şiir Nedemektir? İçinde Ruhumuzdan bı parca Bulduğumuzdamı Guzeldir. Ohalde bu Şiirler Harıka : ) Yüreği katı merhametsiz olan şiir yazamaz bence : )
Bu Siiri kendim yazdim.. Terk edilmis tüm ölesiye sevenlere gelsin!!
Biseyler duymus inanmissin, bir baktimki yol almissin, ölümüne severken ben seni, kahbece biraktin sen beni.
Bana o kadar söz verdin, güven bana askim derdin, yalanmis verdigin o sözler, bana derinden bakan o gözler.
Benden gitme dememi bekleme, pesinden kosacagimi sakin düsünme, sana artik demiycem seni sevdigimi, bil artik senden NEFRET ettigimi!!
bu metin nette tanıdığım bana kendisini dünyanın en mert erkeÄŸi olarak tanıtan ama namert olan ali ye son sözümdür…
Sana ışığımsın dedim Beni karanlığa mahkum ettin Süslü cümleler kurmuştum sana Okuduum engüzel şiirsin demiştim Beni sessizliğime gömüp gittin
Yüzünü görmemiş sesini duymamış olabilirdim Bedeni arzularla değil Kalbi duygularla tutkundum sana Canı candan koparırcasına Ellerini ellerimden alıp gittin
Sitem sanma gönül koyma Seni karşılıksız da olsa Sevmek çok güzel ama Sen son ümidimi de kırıp gittin
İsmine yakışır büyüklüğü gösterdin Sevgime değil samimiyetsiz nefretime karşılık verdin Gölgene sığınıp sarıldım ayağına Üzerek ezerek çiğneyip gittin
Nerede nasıl olursan ol Arayıp da bulurdum seni Ağzından çıkacak tek bir kelimeydi Cevap ya evet ya da hayırdı Sen son bir sözü esirgeyip gittin
Engelin neydi bilemiyorum Yoruldum artık kendimi tanıyamıyorum Seni yüceltirken alçaldıkça alçaldım ben Sen bir ses istedin ben haykırdım Kulaklarına pamuk tıkayıp gittin
Ee diyorsun ne yapayım Ben mi dedim sana aşık ol diye Hiç görmediğin tanımadığın birine Haklısın sen de ama Sitemim sana değil kendime
Mahkum ettiÄŸin, gömdüğün, çiÄŸneyip gittiÄŸin yerden Åžimdi ayaÄŸa kalkıyorum kendimden geçmektense senden vazgeçmeyi tercih ediyorum Dönmek istersen bir gün bu kapı açık sana Yalnız bir farkla Bulmak istediÄŸin ben olamayacağım karşında Çünkü sen beni benden alıp da gittin Sen canı candan koparıp gittin…
Gülleri sana bırakıp dikenlere gidiyorum Gidiyorum bütün acılarımı vurup sırtıma umutları bırakıp başucuna ıtırları, menekşeleri, kırgüllerini bırakıp şiirlerimi sarıp bohçama yüreğimin yangınına gidiyorum hoşca kal usulboylum, güzel gözlüm hoşca kal.
Gidiyorum gözyaşlarımı papatya diye saçlarına takıp yüreğimdeki yağmurlarla bir ırmağa akmaya gidiyorum içimde yeşerttiğim tüm çimenler sana kalsın sana kalsın baharçiğdemleri, kırgelincikleri, kırkkanatlılar gülleri sana bırakıp dikenlere gidiyorum.
Gidiyorum başımda gam, gözlerimde nem bütün hatıraları bırakıp geride usulca çekip kapıyı ardımdan alıp başımı gidiyorum buralardan şafak sökmeden kimseler görmeden yağmurun yağmadığı çöllere gidiyorum sevgi dolu yüreğimi bir ıssızda yakmak için.
Hoşça kal suyundan çimdiğim dere kana kana içtiğim pınar say ki yaşamadım bu yerlerde nazlı çiçeklerini okşamadım baharın bozguna uğramış bir bostanın hüznüyle bir yaprağın ürpertisine yazıp ömrümü çekip gidiyorum buralardan.
Gidiyorum bir bilinmeze doğru hem yol, hem yolcu olmaya acılarımla başbaşa kalmaya gidiyorum bütün yıldızları takıp kanatlarıma bir kelebek gibi özgür olmaya gidiyorum.
Yüreğimin sızılarında damıttığım her şiiri bin kez öperek ve sökerek sevgiden yana ne varsa göğsümde gecelerin zifiri saçlarında kaybolmaya bir ceylanın gözlerinde ağlamaya gidiyorum.
Bütün borçlarımı ödedim alacaklarımı erteledim artık ne diyecek bir sözüm kaldı sevdiklerime ne okuyacak bir şiirim gözlerimin içindeki iki damla gözyaşı gibi bakmadan ardımdaki uçurumlara alıp götürüyorum yüreğimdekileri de hoşca kal usulboylum, güzel gözlüm hoşca kal.
Sitem
Ben ona sıkıntılı güz günlerinde Yedi renkli yaz yağmurları dilemiştim Kırmak istememiştim duygu filizlerini Büyük bir ustalıkla susturup içimdeki uğultuyu Rüzgarımı olanca yumuşaklığıyla salmıştım üzerine İncinmesin diye tek Acıyı bile ters yüz eden İncelikli bir gülümsemeyle yüzümde
Ben ona gittikçe soğuyan zamanlarda Sıcacık bir sığınak olayım istemiştim İnsanlar içinde üşüdükçe Güvenle gelebileceği
Kuşların kanatları neden vardır? Bir insan neden ağlar yarı yaşına gelince? Bulutlar gökyüzünün yükü müdür, süsü müdür? Tutsağı mıdır rüzgarın, sevgilisi midir? Konuşayım istemiştim bir yüreğin dilince Yanıtı olmayan sorularda boğmak istememiştim
Ben ona sabah olamasam da Dingin bir ikindi olayım istemişimdir Herşeyin usul usul durulduğu saatlerde gelsin Yüzünde uçuk bir gülümsemeyle Yaslasın yorgunluğunu gövdemin yaşlı çınarına Serip üzerine yapraklarımın ağırlıksız yorganını Dinlendireyim istemiştim Üşütmek istememiştim.
Ben ona ne istemiÅŸsem bu yalnızlık aylarında GecikmiÅŸ… İnce… Güzel ve uzak… Biraz da kendime istemiÅŸtim Sevgi adına
Bırak GüLüşLerim bende kaLsın…DüşLerim düğüm düğüm isyankar geceLere inat..Senden sonra hüzün deÄŸiL yüzümde güLücük kaLsın…Arkana bakmadan gidecekSinki öLdüğünü biLeceÄŸim… GözbebekLerimden ışık kayıp oLursa namerdim… Sanmaki her cümlede sana küfür ediyorum tanrıya iSyan…Sen nerden biLeceksin biLemezsin..yer yok geçit yok namert duyguLara artık..ne aÅŸktan önce nede Sonrası var.. iÅŸte gene ben kendimLe tek kalan.. tek yürek döner yine dünyaa s..ett gerisi YALANNN!!!
Buda Benden olsun )
Sana uzak kentlerden birinde , zamanın bir yerinde ,
Seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi .
Onca zamanın üstünde , eskimeyen bir düşüncesin şimdi .
İnsan her gün anımsar mı aynı gözleri ı
Seni seviyordum ve senin haberin yoktu . . .
Saçlarını izliyordum uzaktan .
Kulağın arkasına düşüşü ve burnun . . .
Herkesten başkaydı işte . . .
Güldüğün zaman , yukarıya bakardın .
Yukarıya kalkan başın ve gülen gözlerin vardı , ne güzeldiler . . .
Sen bilmiyordun ve ben seni seviyordum . . .
Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler ; duvarlara , vitrin camlarına , kaldırımlara çarpıyordu , Geri dönüyordu çoğalarak .
Senin sesini duyduğum masalarda , erteliyordum her şeyi , her şeyi erteleyişim oluyordun , kalp ağrısı oluyordun , birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun .
Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk . . .
Dönemeçler geçiyor , köprüler göze alıyor ve bazen tekin olmayan sular üzerinden atlıyorduk , cesurduk . Ufuk çizgisi maviydi , gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller . Ben seni seviyordum , sen bilmiyordun .
Sevinçlerim oluyordun ara sıra , sen hiç bilmiyordun .
Sonra herhangi biri oldun , bütün sevinçlerim bittikten sonra . Yağmurlar yağdı , serin Haziran akşamları . Derken bir gün uzaktan gördüm seni . . .
Saçların bana inat , başın her şeye meydan okuyarak işte yine aynı , kalbimi acıttın . Her zamanki gibi değiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun . . .
Şimdi bunları anlatsa sana birileri , kim bilir ı
Ya da boÅŸver bilme en iyisi . . .
Yüreğime dokun Sadece senbir tek sen dokun yüreğime Gözlerini kapatıpseyret bendeki sevdanı Yani kendini görbende olan seni sevgili Bakışlarkalbdeki sevdanın habercisi değil mi?
Yüreğime dokuntitrek yüreğinle Ölüm bir sonbir yokluk değil ki. Ve sen benim sonum olsan ne çıkar Muhabbetle varırken o ulvi dergaha Kabirhuzurunrahmetin kapısı değil mi?
Yüreğime dokunbüyüleyen gözlerinle Ben ağladıkçakonuş benim lisanımla Eğer susmuşsa dilin dudakların O halde suskonuşmasadece bak yüreğime Susmakkabullenmek demekti değil mi?
Yüreğime dokun bir lahzacık gülüşünle Derin bir mana taşıyor bakışın gülüşün Apansız kalbe inen yabancı bir sevda gibi Sükut etmişsenhüzün yüklüdür yüreğin bilesin Hüzünvuslatsız bir aşkın neticesi değil mi?
Yüreğime dokunruhumu mest eden sözlerinle Sana beni ben bile anlatamam ki Kendine yüreğine baköyle bul beni Bir sevdanın hüznünde seni anarken akşamları Firakın bana sensiz yaşamayı öğretemek istese de Yüreğimdebeni halden hale koyan seni gördün değil mi?
Sonrahep yüreğime dokunbitmeyen hasretinle Belki birgün hatırlarsın beniburuk bir tebessümle Hasretleri yaşarsın farkında olmasan da Nihayet birgün sızlarsa kalbin derinden Ya da hüzünlü bir şiir okurken ürperirsen Yüreğine bak gül yüzlümbeni orada bulursun Yüreğime dokun ne olursun
Bir ses deqiLdi bekLediqim yada çıqLık.. Yada beLirqin bir $ey deqiLdi bu gece ki uykusuzLuqumun nedeni.. Bir fısıLtı bekLemekte yüreqim uzakLardan.. Bir ışık beLki BeLki küçücük bir qüLümseme senden qeLecek oLan benLiqime..
Ama ne oLursa oLsun seninLe iLgiLi… Ne oLursa oLsun senden…
Uzak diyarLara yoL aLırken sen Yarqısız infazLara kurban ettiqim yüreqimi kan revan içinde attın bir qöl kenarına sevqiLi… BaLıkLara yem olan bir hiçLiqin içinde kayboLmaktayım $imdi.. Ve bekLemekteyim.… Evet sadece bekLemekte. Hadi bir fısıLtı yeter yeniden canLanmama Bir ses deqiL.. Diyorum ya yada bir çıqLık.. Ufacık bir esinti geLsin yeter senden bana sebepsiz.. Bir gariban $arkının içine qizLe meseLa umutLarımı Ve yoLLa bana bulunduqun üLkenin denizinden $i$e içinde yüzünde gülümseyi$in.
Yar… Sadece baqırsam sana böyLe… Yarrrrrr…. Desem duyar mısın qittiqin yerLerden sesimi?.. Duyup ta fısıLtıLarLa kar$ılık verir misin yüreqime sevgiLi?
Yar ÖzLer misin sen de benim seni özLediqim qibi? Ah ne çok sevmi$im haLbuki yüreqini.. Ve ne çabuk kaybetmi$im sahip çıkmam qerekirken yüreqimi…
Hadi bir fısıLtı qönder n’oLur N’oLur hafif bir esintiye emanet et güLümsemeni.. Kokunu yoLLa bana YoLLa ki biLeyim senin de özLediqini beni… Yarım kaLmı$ ruhum bilsin seninde e$Lik ettiqini…
Her bir $eyim tamken ya$amda sen yoksun ya her $ey yarım hayatımda… Ve ben infaz ettiqin yüreqimin ba$ında özLemekteyim seni sevgiLi.. Her özLediqimde yanmakta canım ve her yanı$ta daha fazLa özLem doLdurmakta yüreqimi…
Ve… Ve bir ses deqiLdi bekLediqim ya da çıqLık.. Yada belirqin bir $ey deqiLdi bu qece ki uykusuzLuqumun nedeni.. Bir fısıLtı bekLemekte yüreqim uzakLardan…
babalar gunune şiirler okursanız cook sevınırım )
Koparma Baba ellerimi Koparma ellerimi baba, Dökülür umutlarım toplayamam, Uçurtmam uçar tutamam, Oyuncaklarım ne olacak, Geleceğim?
Bak büyüyorum baba, Okulum olacak, Ellerim kalem tutacak baba, Çok çalışacağım söz…
Koparma ellerimi baba, En yüksek notları alacağım, Taktir, teşekkür, onur belgesi, Örnek çocuk olacağım. Belki doktor, belki hakim olacağım, Ben çoğalacağım baba.
Güneşim olacak, aşkım, hayallerim, Baharlar gelecek ömrüme, Umutlarım filizlenecek baba, Kırlara koşacağım uçarcasına, Denizleri aşacağım kulaç, kulaç, Kelebekler gibi özgür olmak istiyorum.
Koparma ellerimi baba, Yıldızlar yağacak gecelerime, Tutacağım bir, bir. Tut ellerimden baba.
Kaybolmak istemiyorum, Sokaklar duvarsız, sokaklar kapısız, Üşürüm baba… Korkarım gecenin, vahÅŸi çığlıklarından. Katıklı lokma gibi, yutar geceler beni. Bırakma karanlığın kucağına, Kaybolurum baba…
Koparma baba ellerimi, Umutlarım dökülür toplayamam. Oysa ben avuçlamak istiyorum, Dökülen umutlarımı. Uçar umutlarım, olmayınca ellerim, Koparma baba ellerimi…
Baba…Oy Baba Baba seni düşde gördüm. Yaz-baharın kışda gördüm. Bir el verdim, tutamadın, YüreÄŸini yasda gördüm..
Oy baba…oy baba… Gölgen düşmüş göğe baba. Erenler safında durmuÅŸ, Gök serilmiÅŸ yere baba…
Baba seni darda gördüm. Yolunu çıkmazda gördüm. Bir ses verdim duyamadın, Kirpiklerin yaşda gördüm..
Oy baba…oy baba… O nasıl tebessüm baba. Türküler selama durmuÅŸ, Sazın öksüz kalmış baba…