Cumartesi günü Rock’n Coke festival alanı kelimenin tam anlamıyla cayır cayır yanıyordu! Bikinili kızlar ve üstsüz erkekler kimi zaman kuyrukların oluÅŸtuÄŸu duÅŸlara koÅŸuyor, soÄŸuk suyun altında kendilerini ÅŸarj ediyordu.
TÃœRKLER GÄ°BÄ°SÄ° YOK!
Ana sahne bilindiÄŸi üzere Aylin Aslım’la açıldı; iyiydi, hoÅŸtu. Sonra sırasıyla Howling Bells, Emre Aydın, “Türk hayranlarım gibisini görmedim” diyen ‘güzel kadın’ Juliette Lewis ve Jane’s Addiction sahne aldı. Her konseri izlemek için gelmiÅŸ olan ‘o sadık kitle’, grupların sahneye çıktığını görür görmez hızlı adımlarla bulundukları mevkiyi terk ediyor ve konser alanına konuÅŸlanıyordu.
KALABALIK DEĞİLDİ
Hava kararmış, saatler dokuzu gösteriyordu ki, ben ortalığı toz duman kaplayacak zannediyordum çünkü sahneye Duman çıkmıştı. Bence sıradan bir konserdi. Kaan Tangöze yine tişörtünü çıkardı, ‘Eski köprünün altında’ ÅŸarkısı yine hep birlikte söylendi… Ama kalabalık yeterince kalabalık deÄŸildi! Alkışlar yeterince kuvvetli deÄŸildi. Sonradan gördük ki, meÄŸer gerçek kalabalık, enerjisini Nine Inch Nails ile The Prodigy’e saklamış.
ÇIRPIN! SIÇRAYIN!
Åžu kadarını söyleyeyim; Nine Inch Nails (dokuz inçlik tırnaklar anlamına geliyor) izleyici üzerinde tırnak izlerini bıraktı, festival ‘rock’a doydu. Bu grup, tozu dumana kattı! Verilen ihtiyaç molasını buldukları yere oturup, yatarak geçiren festivalciler yaklaşık kırkbeÅŸ dakika sonra resmen çoÄŸaldı. Çünkü The Prodigy hoplayıp sıçrayarak sahneye çıktı. Grubun solistlerinden Keith Flint hiç yerinde durmadı. SavaÅŸ boyası süren Maxim Reality ise bir seyirci arasında bir sahnedeydi. Kalabalığı orkestra ÅŸefi edasıyla yönetti. “Ellerinizi çırpın!” dedi çırpıldı, “Åžimdi sıçrayın!” dedi sıçrandı. Kısacası The Prodigy, Ä°stanbul Park’ta binlerce kiÅŸiyi sıçrattı, hoplattı, oynattı!
DamLa
Anasayfa
RSS Feed
